Wróć do ciał pamięci
Ile ważą ludzkie wspomnienia?
Historie w dłonie zbierane.
Sny o Lataniu.
Taniec tak, jakby nikt nie patrzył...
Z(a)nikanie
„Ciała pamięci: laboratorium ruchu” to temat, który naturalnie we mnie rezonuje i zawsze przewija się w moich projektach o tym, co właśnie pamięta ciało, często w postaci tików, odruchów bezwarunkowych i masek przybierających postać…
Proces twórczy to kombinacja tego co już wiem i co w snach powraca. Obrazy i symbole, które z przeszłości przenikają do codziennego życia. To proces szkicowania i spisywania słów i myśli, które pojawiły się we mnie od chwili, kiedy poznałem tematykę projektu. To czas prób odnalezienia w ciele gestów przy wschodzie słońca i obserwacje ludzi na spacerze, ich ciał. To moment rozpostarcia 60m folii i poczucie w ciele fizyczności tego procesu. Ból mięśni przed tańcem. To poszukiwanie światła, które pozwoli opowiedzieć tę opowieść w taki sposób, w jaki ciało ją opowiada. To pot. Drżenie. Cisza i dźwięk, który na końcu tej drogi powraca do całej opowiadanej historii, jak szum wiatru, który zbiera notatki i szkice…
To jest jak przeglądanie wspomnień i kalek pod mikroskopem. Medytacja w moim ciele ruchowym.
Jestem artystą multimedialnym. Poszukuję form zapisanych w ciele. Począwszy od medytacji, w której otwieram pokłady pamięci po analizowanie snów. Od końcówek palców, po miednicę słucham i poruszam. Uruchomiam gestami lawinę i piszę. I ruszam. I tańczę. Zawsze w szerokiej obserwacji świata na zewnątrz.
Urodziłem się w Szczecinie, a obecnie, po 18 latach pobytu w Londynie, tworzę we Wrocławiu. Moja sztuka jest intuicyjna i oscyluje na różnych poziomach, które wyrażam w multimedialnych poszukiwaniach. Od malarstwa po rzeźbę, od muzyki po poezję i taniec, wykorzystuję wszystkie te środki wyrazu, by stworzyć żywe instalacje-performance. Zawsze fascynował mnie teatr i taniec, ich dynamiczny aspekt i to w jaki sposób mogą oddziaływać na publiczność i budować pejzaże, te na pozór znane, ale tak często tylko iluzoryczne. Wierzę, że życie jest mieszanką ciemności i światła - jedno i drugie jest potrzebne dla równowagi. Eksploruję płaszczyzny, obserwując jak traumy i społeczne warunkowanie wpływają na ludzi. Od piękna po mrok, eksploruję światy te znane, jak i zapomniane, senne i drzemiące w nas pokoleniowe traumy.
Kilka moich projektów. Dwukrotna rezydencja z Teatrem Rozbark, gdzie tworzyłem i reżyserowałem performance - „Sny o Lataniu” i „Tańcz tak, jakby nikt nie patrzył”, Transformacje: projekt malarsko performatywny zrealizowany w Bulvary we Wrocławiu, Współudział w projekcie tanecznym na Noc Muzeów oraz budowanie instalacji i wielokrotne organizowanie warsztatów tańca w Pawilonie Czterech Kopuł we Wrocławiu, Performance „Dialogi Miłości – Pamięć Pozorna” zrealizowany w Pawilonie Bliska 12 w Warszawie oraz w Teatrze Chrobrego 14 w Zielonej Górze, wideo i performance „Pamięć Hasa” dla Instytutu Grotowskiego we Wrocławiu, performance na Festiwalu Mandala we Wrocławiu.