Strona GłównaMapa pracowni / niemiejscSztuka w niemiejscachMuzeum JutraNotatki akustyczne z przypadkuDźwięki z odzyskuSploty. Choreografie społeczneCiała PamięciZielone Strategie kuratorskieZasobySztuka w procesieo ProjekcieDołącz

Rozpoczęłam proces pracy nad choreografią od obejrzenia przesłanych archiwalnych nagrań,i wybrałam nagranie, do którego będę się odwoływać „Marsz kobiet. Zbiorowy rytm i ekspresja (materiał archiwalny)”. W centrum mojej praktyki choreograficznej jest ciało, choreografia jako metoda budowania wspólnoty, wzmacniania więzi międzyludzkich. Spojrzałam na ten film z tej perspektywy - moich zainteresowań w choreografii. Pracuję z procesem twórczym, podeszłam do tej pracy choreograficznej konceptualnie, w zakresie expanded choreography (poszerzonej choreografii).

Wypisałam jakości, zachowania w relacji jednostki w grupie z nagrania, zajęłam się pytaniem do pracy: o to jakie jest ciało w choreografii społecznej. Refleksje, wnioski, zauważenia, z którymi pracowałam w procesie pracy:

• ciało jest w gotowości,

• od jednostki do wspólnoty - przełożyłam to, do jednego ciała. Pracowałam z pojedynczymi poruszeniami ciała - kość po kości, statyczne, w kontroli natomiast w ciele jest bardzo dużo połączeń. To ciało z pojedynczego ruchu, które przeplatają się w co raz większą swobodę ruchu całego organizmu.

W nagraniu zachwyciła mnie siła i spokój wynikające ze zbiorowości i wspólnego celu, intencji każdej z jednostek. Wzmacnianie więzi międzyludzkich. Refleksja. Wspólnocie i w zbiorowej choreografii relacje stają się mocniejsze, ponieważ spaja je wspólny cel.

Odnośnie do nagrania archiwalnego, zaczęłam się przyglądać ekspresji twarzy. Dlatego chciałam w mojej pracy choreograficznej użyć warstw. W ciele ludzkim mamy również wiele warstw (ciało, skóra, powięź, mięśnie, tkanki itd.). Miałam myśl, że na ich twarzach jest opanowanie, natomiast w środku zakładam, że musiała dziać się burza. W nagraniu archiwalnym użyto montażu warstwowego, które przykuło moją uwagę.

Inspiracje z materiałów archiwalnych

Jak już wcześniej wspomniałam, pracuje w procesie. Miałam kilka prób - risercz movementnad materiałem choreograficznym i koncept choreograficzny. Następnie pobyłam z tym materiałem, aby mógł się dalej rozwijać. Zajęłam się pytaniem w choreografii, gdzie jest początek a gdzie koniec ruchu? Założyłam, że początek jest bardzo klarowny, pewny, przemyślany, doprowadzający do kolejnych początków i jego końca, ale czy ten koniec nadchodzi, czy tylko jest rozpoczęciem przeplatających się początków - zmian, swobody, wolności a na pewno wzmacnia więzi międzyludzkich - budowanie wspólnoty.

Wspólnotowość choreografii w ciele tancerki. W trakcie procesu pracy czytałam książki , które też dostarczały mi informacji i innych spojrzeń, na przykład:

„Gdyby idea społeczeństwa wygasła w umysłach poszczególnych ludzi, gdyby zwykli ludzie przestali właśnie wyznawać wierzenia i tradycje, podzielać zbiorowe dążenia, wówczas by umarło społeczeństwo.” Emilie Durkheim

Teoria w mojej praktyce choreograficznej się przeplata. Nagrałam pierwszy film w studiu, aby zobaczyć jak moje założenia choreograficzne przekładają się na oko kamery. Nagrałam kolejny film na scenie, pracowałam z choreografią konceptualną i okiem kamery, który uchwycił taniec.

Nagrałam kolejny film, tym razem w pokoju. Ma to przełożenie w kontekście uniwersalności, że choreografia społeczna dotyczy każdego z nas. Początek. Splot początków. Dlatego też postanowiłam zatytułować tę pracę choreograficzną: Początek. Korzystałam z drabiny jako statyw, książek, kostek do jogi do zmiany poziomów i stabilności kamery. Zrealizowałam film, wykonałam choreografie i montaż samodzielnie. Podjęte decyzje choreograficzne i koncept pracy został uzyskany. Jestem zadowolona z efektu i wykonanego montażu, który jest wynikiem procesu pracy.

Natalia Drozd

Profesjonalna tancerka, artystka tańca, choreografka, wrocławianka.

Absolwentka uczelni DOCH/SKH Stockholm University of the Arts z Dyplomem Degree of Bachelorof Fine Arts in Dance Performance (2021). Uczyła się w P.A.R.T.S. Summer School 2025 full-timeAdvanced Program w Brukseli. Aktywnie pracuje jako freelance tancerka w Szwecji i Polsce. Jest pierwszą tancerką młodego pokolenia na świecie, która otrzymała pozwolenie od Yvonne Rainer na nauczenie się i wykonanie TRIO A przekazanej przez Sarę Wookey. Od 2025 Natalia współpracuje ze Szwedzką choreografką Lizą Penkovą nad jej nową pracą choreograficzną - spektaklem. W 2025 Natalia wykonała solo „My body is a room filled with JOY” w choreografii Lizy Penkovej, premiera w Atalante Gothenburg, Szwecja. Wykonanie choreografii i kunszt artystyczny Natalii został pozytywnie zrecenzowany w Szwedzkiej codziennej gazecie. Spektakl choreograficzny SUPERSTAR w choreografii, koncepcie, wykonaniu Natalii Drozd miał światową premierę w Atalante Gothenburgu(Maj 2025), Polska premiera odbyła się podczas Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Tańca Ciało/Umysł 2025 w Teatrze Studio w Warszawie.

Współpracowała również z choreograf(k)ami, m.in.: Eve Stainton, Ccap/Cristina Caprioli, Haraldem Behariem, Femke Gyselinck, Ellen Söderhult, Nicole Neidert, Rosalind Goldberg, Thiago Granato, Salvą Sanchis.

Stypendystka Culture Moves Europe, programu Kultura Mobilna 2025 AiR WRO Wrocławskiego Instytutu Kultury, programu Wspieranie Aktywności Międzynarodowej Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca, pierwszej edycji programu NetWorks Instytutu Adama Mickiewicza.

Przeglądaj katalog tematyczny choreografii:

Przeglądaj wszystkie