Wróć do biblioteki
Intymna notatka akustyczna oparta na wspomnieniu z dzieciństwa. Nostalgiczny dźwięk przeszłości, kojarzący się z doświadczeniem domu.
Gdy miałam kilka lat, moją ulubioną kryjówką był stary, drewniany zegar stojący w pokoju nazywanym „telewizorowym”. Podczas zabaw chowałam się w drewnianej skrzyni o poetyckiej, akantowej fakturze. Pachniała ciepłym drewnem i mistycznym upływem czasu.
Wnętrze zegara kojarzyło mi się z baśniowym portalem. Wchodząc do środka, metaliczny mechanizm rozwibrowywał zastane powietrze, nadając wnętrzu alikwotycznej magii. Słuchałam, jak dźwięki zegara splatają się z moim oddechem. Dotykałam prętów, łańcuchów, ciężarków i rezonansowej obudowy, tworząc własne, dziecięce kompozycje.
Ojciec, obserwując moje zabawy, zawsze śmiał się, że chowam się jak koźlątko do szafy —nawiązując do swojej ulubionej baśni z dzieciństwa O wilku i siedmiu koźlątkach braci Grimm.
Notatka dźwiękowa zarejestrowana w domu rodzinnym autorki w 2025 roku.Źródło dźwięku: stojący zegar Hawina („baba”), ok. 1920 r.
Kompozycja elektroakustyczna powstała we współpracy z grzybnią boczniaka ostrygowatego (Pleurotus ostreatus). Utwór opiera się na autorskich obiektach dźwiękowych — Mycosynthach — pełniących funkcję źródeł syntezy. Grzybnia oplatająca elektrody ze srebra i włókien konopnych wpływa na napięcie w obwodzie, stając się współautorem brzmienia. Jej zmienny potencjał bioelektryczny moduluje dźwięk w czasie rzeczywistym poprzez syntezator Mozzi, wprowadzając element biologicznej fluktuacji i nieprzewidywalności. Dźwięk wyrasta tu z relacji między systemami biologicznymi i elektronicznymi, a nie z kontroli kompozytora. Mycosphere: Szepty proponuje słuchanie jako akt współbycia — międzygatunkowy dialog, w którym element organicznej zmienności staje się wartością estetyczną.
Intermedialna artystka, sound designerka, producentka muzyczna, DJ oraz badaczka spekulatywnych narracji, łącząca sztukę z nauką. W 2025 roku obroniła z wyróżnieniem dyplom magisterski na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod opieką prof. Marka Chołoniewskiego. Jej praca “Mycosphere 3.0: Artystyczno-naukowa eksploracja Internetu poprzez grzybnię i jej podziemne queerowe metodologie”, bada potencjał grzybni w tworzeniu alternatywnych, bio inteligentnych systemów przetwarzania danych, opartych na designie spekulatywnym. Ukończyła również Uniwersytet Śląski na kierunku Ochrona Środowiska, Wydział Nauk Przyrodniczych.
W swojej twórczości eksploruje cyfrową przestrzeń soundscape’u, ekologię akustyczną oraz mapping anomalii sonicznych. Płynnie przekracza granice gatunków, rezonując zarówno z kulturą klubową, jak i ze sztuką zaangażowaną.
Jako współtwórczyni festiwalu Castello Bizzarro oraz projektu Zgrzyt, od lat promuje niezależną scenę muzyczną. Jest również współzałożycielką kolektywu Nerdka – oddolnego ośrodka badań artystycznych, eksplorującego sztukę cyfrową oraz społeczny wpływ wschodzących technologii z perspektywy queerowej i feministycznej. Na scenie występuje pod pseudonimem PLK.
Laureatka licznych nagród, m.in. Stypendium Twórczego Miasta Kraków. Jej prace prezentowano m.in. w Galerii Narodowej Zachęta, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Brała również udział w licznych festiwalach, m.in. Audio Art oraz Sanatorium Dźwięku w Sokołowsku.
Obecnie prowadzi eksperymentalne studio muzyczne i pracownię intermodalną w Aptece Designu w Krakowie.
Przeglądaj wszystkie