Autor/ka
dokumentacji
Ada Zoń
Opis
Działanie zostało zrealizowane w przestrzeni publicznej z wykorzystaniem autobusu przekształconego w mobilny bar i miejsce spotkań. Obiekt funkcjonuje jednocześnie jako element infrastruktury użytkowej i nośnik interwencji artystycznej. Intensywna, geometryczna oprawa wizualna autorstwa EXERA nadaje pojazdowi autonomiczny charakter, wyraźnie odróżniający go od codziennego krajobrazu ulicznego. Autobus staje się symbolem ruchu, migracji, powrotu i tymczasowości, a jednocześnie narzędziem tworzenia sytuacji społecznej: zatrzymania, rozmowy i wspólnego doświadczenia. Umieszczony w realnym kontekście komunikacyjnym miasta, wchodzi w bezpośrednią relację z rytmem ulicy, przypadkowymi przechodniami i użytkownikami przestrzeni. Działanie miało charakter czasowy i było aktywne w okresie letnim, funkcjonując jako otwarta, nieformalna platforma spotkań.
Autorska refleksja
Projekt stanowi rozwinięcie praktyki EXERA polegającej na przechwytywaniu obiektów codziennego użytku i nadawaniu im nowej tożsamości poprzez ingerencję wizualną. Autobus, pierwotnie narzędzie transportu, zostaje przekształcony w ruchome dzieło i jednocześnie w rzeźbę społeczną, aktywowaną przez obecność ludzi. Interwencja nie oddziela sztuki od życia codziennego – przeciwnie, wpisuje ją w realny obieg miasta. Kolor i forma nie pełnią funkcji dekoracyjnej, lecz działają jako impuls do interakcji i chwilowego zatrzymania. Praca pozostaje zmienna i zależna od kontekstu: miejsca postoju, światła, natężenia ruchu oraz reakcji odbiorców. W ten sposób realizacja podkreśla procesualny charakter sztuki oraz jej zdolność do tymczasowego „oswajania” przestrzeni miejskiej.
Statement
Powrót to interwencja artystyczna oparta na mobilnym barze – autobusie przekształconym w tymczasowe miejsce spotkań w przestrzeni centrum Częstochowy. Intensywna oprawa wizualna autorstwa EXERA nadaje obiektowi wyrazistą tożsamość, kontrastującą z codziennym rytmem ulicy. Praca odnosi się do doświadczeń migracji i powrotu, łącząc motyw bycia w drodze z gestem zatrzymania. Funkcjonując pomiędzy ruchem a pauzą, realizacja nie narzuca jednoznacznych znaczeń, lecz ujawnia się w bezpośrednim kontakcie z miastem i przypadkowym odbiorcą jako impuls do refleksji nad wspólnotą, mobilnością i tymczasowością obecności.
