Autor/ka
dokumentacji
Ada Zoń
Opis
Realizacja ingeruje bezpośrednio w strukturę ruin niedokończonego aquaparku, przekształcając przestrzeń projektowaną pierwotnie jako miejsce masowej rozrywki w obszar skupienia i refleksji. Obiekt przyjmuje formę symbolicznego miejsca kultu, skonstruowanego z zastanych elementów architektonicznych i wizualnych śladów miejsca. Naturalne światło wpadające do wnętrza wzmacnia wrażenie kontemplacji, przywołując skojarzenia z architekturą sakralną. Integralnym elementem realizacji jest graficzny napis EXER, wykonany w ograniczonej palecie czerni, bieli i szarości, podporządkowanej betonowej strukturze nośnika. Zdekonstruowane litery tracą charakter klasycznego tagu – funkcjonują jak bryły, fragmenty prefabrykatów wydobytych z samej architektury. Kompozycja jest horyzontalna, ciężka wizualnie, oparta na napięciu między pełnią formy a pustką rozpadającej się przestrzeni. Działanie ma charakter efemeryczny i ulega stopniowej degradacji wraz z niszczejącą architekturą. Odbiór pracy odbywa się głównie w trybie indywidualnego odkrycia – przypadkowego, pozbawionego instytucjonalnego kontekstu.
Autorska refleksja
Praca nie stanowi dodatku do ruin, lecz jest ich konsekwencją – wizualnym zapisem porażki, czasu i rozpadu. Napis EXER działa tu nie jako deklaracja tożsamości, lecz jako ślad obecności podporządkowany skali i surowości miejsca. Ołtarz ujawnia sacrum powstałe z niepowodzenia inwestycyjnego, odwracając logikę nieustannego wzrostu i rozrywki.
Statement
Ołtarz powstał w przestrzeni utraconej obietnicy masowej rozrywki. Monumentalna betonowa architektura narzuca ciężar i ciszę, które nadają miejscu niemal sakralny charakter. Graffiti EXER zostało wpisane w ruinę jako ślad obecności i jednocześnie obiekt – podporządkowany materiałowi, czasowi i rozpadowi. Praca istnieje w tym samym rytmie co architektura, ulegając dezintegracji wraz z nią.
