Autor/ka
dokumentacji
Zuzanna Zienkiewicz
Opis
Realizacja ma formę wielkoformatowego, stałego muralu ceramicznego o powierzchni 39 m², złożonego z 570 kafli ceramicznych o wymiarach 25 × 25 cm. Kompozycja rozciąga się na długości 18,20 metra i wysokości 2,14 metra, w całości wmurowana w ścianę Przejścia Słodowego. Spośród wszystkich kafli 362 zostały wykonane indywidualnie przez 262 artystów z 34 krajów świata, prezentujących szerokie spektrum technik i estetyk ceramicznych. Pozostałe 208 kafli stworzyli studenci i pracownicy Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Zawierają one ręcznie wykonane napisy „Spotkajmy się” w piętnastu językach, tworząc ramę kompozycyjną i jednocześnie element integrujący całość. Celem realizacji było upamiętnienie przyznania Wrocławiowi tytułu Europejskiej Stolicy Kultury 2016 oraz podkreślenie wielowiekowej tradycji ceramiki Dolnego Śląska. Projekt miał charakter międzynarodowy, integracyjny i edukacyjny, oparty na współpracy artystów z różnych kręgów kulturowych oraz na prezentacji różnorodnych technik ceramicznych. Mural funkcjonuje w czasie ciągłym, wpisany w codzienny rytm miasta. Dla części użytkowników przejścia stanowi tło codziennego tranzytu, dla innych staje się punktem zatrzymania i uważnej obserwacji, umożliwiając kontakt z materią ceramiczną i ideą spotkania ponad granicami. Refleksja autorska: Realizacja przekształca Przejście Słodowe z typowego „niemiejsca” w przestrzeń znaczącą. Sztuka nie została tu wydzielona ani odseparowana od codzienności, lecz trwale w nią wmurowana. Ceramika, materiał silnie związany z lokalną tradycją Dolnego Śląska, staje się nośnikiem międzynarodowego dialogu. Różnorodność form, technik i estetyk nie została zunifikowana, lecz połączona w spójną całość dzięki wspólnemu hasłu „Spotkajmy się”. Mural działa jako cichy komunikat obecny w codziennym ruchu pieszym – przypomina o wspólnocie, historii miejsca i potencjale spotkania nawet tam, gdzie zazwyczaj się tylko przechodzi. Mini statement: Międzynarodowy Mural Ceramiczny „Spotkajmy się – Let’s Meet” jest przykładem sztuki trwale wpisanej w przestrzeń codziennego tranzytu. Zrealizowany w Przejściu Słodowym we Wrocławiu, łączy 570 ceramicznych kafli stworzonych przez artystów z całego świata w jedną wspólną kompozycję. Umieszczony w miejscu służącym zazwyczaj wyłącznie przemieszczaniu się, wprowadza element zatrzymania i refleksji. Ceramika – medium głęboko zakorzenione w lokalnej tradycji – staje się tu językiem międzynarodowego dialogu. Realizacja pokazuje, że sztuka w przestrzeni codziennej nie musi dominować ani spektakularnie ingerować w otoczenie, by nadawać mu znaczenie. Może istnieć jako trwała, cicha obecność towarzysząca codziennym trasom i przypominająca o idei spotkania. Autorzy: Projekt kuratorski: prof. Katarzyna Koczyńska-Kielan, prof. Joanna Teper, Akademia Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu, Wydział _Ceramiki i Szkła, Uczestnicy: 262 artystów z 34 krajów, studenci oraz wykładowcy ASP we Wrocławiu.
Autorska refleksja
Realizacja przekształca Przejście Słodowe z typowego „niemiejsca” w przestrzeń znaczącą. Sztuka nie została tu wydzielona ani odseparowana od codzienności, lecz trwale w nią wmurowana. Ceramika, materiał silnie związany z lokalną tradycją Dolnego Śląska, staje się nośnikiem międzynarodowego dialogu. Różnorodność form, technik i estetyk nie została zunifikowana, lecz połączona w spójną całość dzięki wspólnemu hasłu „Spotkajmy się”. Mural działa jako cichy komunikat obecny w codziennym ruchu pieszym – przypomina o wspólnocie, historii miejsca i potencjale spotkania nawet tam, gdzie zazwyczaj się tylko przechodzi.
Statement
Międzynarodowy Mural Ceramiczny „Spotkajmy się – Let’s Meet” jest przykładem sztuki trwale wpisanej w przestrzeń codziennego tranzytu. Zrealizowany w Przejściu Słodowym we Wrocławiu, łączy 570 ceramicznych kafli stworzonych przez artystów z całego świata w jedną wspólną kompozycję. Umieszczony w miejscu służącym zazwyczaj wyłącznie przemieszczaniu się, wprowadza element zatrzymania i refleksji. Ceramika – medium głęboko zakorzenione w lokalnej tradycji – staje się tu językiem międzynarodowego dialogu. Realizacja pokazuje, że sztuka w przestrzeni codziennej nie musi dominować ani spektakularnie ingerować w otoczenie, by nadawać mu znaczenie. Może istnieć jako trwała, cicha obecność towarzysząca codziennym trasom i przypominająca o idei spotkania.
