Autor/ka
dokumentacji
Dominika Budkus
Opis
Interwencja Any Chubinidze w Pasażu Italia polega na umieszczeniu serii niewielkich, trójwymiarowych rzeźb doklejonych bezpośrednio do elewacji pasażu oraz przyległej kamienicy. Obiekty zostały zaprojektowane jako trwałe elementy współistniejące z zastaną tkanką architektoniczną i wizualną miejsca. Wśród form pojawiają się m.in. małe różowe serca, biały ser oraz khinkali – tradycyjne gruzińskie pierogi, charakterystycznie przekształcone przez artystkę poprzez zastąpienie ich czubka motywem serca. Rzeźby wyróżniają się intensywnym kolorem, wypukłą formą i miękką estetyką, wchodząc w wyraźny kontrast z dominującym w pasażu językiem graffiti, tagów i murali. Przełamują tym samym przewagę dwuwymiarowego street artu, wprowadzając do przestrzeni elementy trójwymiarowe, fizycznie obecne i wymagające innego rodzaju percepcji. Interwencja została zrealizowana w ramach zaproszenia artystki do udziału w interdyscyplinarnym spacerze artystycznym Inter3Lab Chomiczówka art walk, organizowanym przez Fundację Inna Przestrzeń w kwietniu 2025 roku. Pasaż Italia jest przestrzenią o płynnej, nieustannie nadpisywanej tożsamości wizualnej. W tym kontekście miniaturowe rzeźby Chubinidze funkcjonują jako subtelne, lecz wyraźne przełamanie estetycznego chaosu. Ich obecność wprowadza do miejsca element codzienności, humoru i kulturowych odniesień, m.in. poprzez dialog z gruzińską restauracją znajdującą się w bezpośrednim sąsiedztwie realizacji. Mimo trwałego charakteru obiektów, interwencja pozostaje narażona na ingerencje typowe dla sztuki ulicznej, stopniowo wrastając w wizualną i symboliczną tkankę pasażu.
Autorska refleksja
Rzeźby Any Chubinidze odczytuję jako cichą, ale konsekwentną ingerencję w przestrzeń intensywnie naznaczoną miejskim nadmiarem znaków. W miejscu, które przyzwyczaja do szybkiego spojrzenia i wizualnej obojętności, pojawiają się formy wymagające zbliżenia się, zatrzymania i uważności. Ich niewielka skala i miękka estetyka działają wbrew dominującej narracji pasażu, opartej na ekspresji, rywalizacji i ciągłym nadpisywaniu śladów. Istotny wydaje mi się również aspekt kulturowy tej realizacji. Motywy jedzenia – sera i khinkali – funkcjonują jako znaki codzienności i bliskości, a jednocześnie subtelnie zakorzeniają pracę w lokalnym kontekście społecznym. Rzeźby nie aspirują do monumentalności ani jednoznacznego komunikatu. Są raczej gestem „ocieplenia” niemiejsca i zaproszeniem do bardziej empatycznego doświadczenia przestrzeni, która zwykle pozostaje jedynie korytarzem tranzytu.
Statement
Interaktywne rzeźby Any Chubinidze w Pasażu Italia w Warszawie to niewielkie, trójwymiarowe formy doklejone do elewacji, które wprowadzają do przestrzeni przejściowej element czułości, humoru i codzienności. Przełamując dominację graffiti, zapraszają do uważnego i bardziej osobistego kontaktu z niemiejscem.
