Autor/ka
dokumentacji

Teresa Kustra

Opis

Monumentalna forma przestrzenna o średnicy pięciu metrów została zakupiona przez miasto w połowie lat 70. i na stałe wpisana w pejzaż Ostrowca Świętokrzyskiego. Usytuowanie rzeźby na wzniesieniu przy jednej z najbardziej ruchliwych ulic miasta nadaje jej status obiektu dominującego i orientacyjnego w skali całe go osiedla. Forma została wykonana z żywicy epoksydowej – materiału kojarzonego w tamtym czasie z przemysłem i produkcją masową. Okrągła bryła o pofalowanej powierzchni, z centralnie umieszczoną kulą, została ustawiona w osi wschód–zachód, dzięki czemu silnie reaguje na zmiany światła w ciągu dnia. Struktura powierzchni powoduje, że rzeźba nieustannie zmienia swój wizualny charakter, dynamizując otoczenie zdominowane przez prostą, liniową architekturę bloków. Kolor obiektu – nasycony, bursztynowy – uzyskano poprzez barwienie żywicy w masie. Pomimo upływu niemal pięciu dekad oraz tylko jednej konserwacji przeprowadzonej w 2014 roku, rzeźba zachowała spójność kolorystyczną i czytelność pierwotnego założenia artystycznego. „Dysk słoneczny” stał się najbardziej rozpoznawalnym obiektem artystycznym w mieście i jednym z nielicznych przykładów rzeźby abstrakcyjnej, które zyskały status lokalnego znaku tożsamości. Jego obecność potwierdza skalę i ambicje inwestowania w sztukę publiczną w Ostrowcu Świętokrzyskim w latach 70., kiedy to rzeźba była traktowana jako integralny element kształtowania jakości życia na nowych osiedlach robotniczych. Refleksja autorska: Forma Molin-Sowy funkcjonuje dziś nie tylko jako obiekt artystyczny, ale jako trwały element codziennego krajobrazu miasta. Z jednej strony jest całkowicie oswojona – mijana, znana, wpisana w pamięć mieszkańców – z drugiej zachowuje swoją autonomię formalną i materialną. Jej industrialny charakter, zamiast się zestarzeć, okazał się zaskakująco odporny na zmiany estetyczne i społeczne. Rzeźba nie ilustruje żadnej narracji i nie narzuca interpretacji. Działa poprzez skalę, światło i materiał, oferując doświadczenie wizualne, które pozostaje aktualne mimo zmiany kontekstów historycznych. Jest przykładem modernistycznej wiary w to, że abstrakcyjna forma w przestrzeni publicznej może realnie wpływać na sposób zamieszkiwania miasta. Mini statement: „Dysk słoneczny” Ireny Molin-Sowy to jeden z tych obiektów, które całkowicie zrastają się z miejscem, nie tracąc przy tym swojej artystycznej autonomii. Monumentalna, abstrakcyjna forma z żywicy epoksydowej została wpisana w przestrzeń osiedla z wielkiej płyty jako element porządkujący i ożywiający monotonię zabudowy. Dzięki pracy światła i pofalowanej powierzchni rzeźba pozostaje dynamiczna i zmienna, mimo swojej masywności. Jest przykładem sztuki publicznej, która nie potrzebuje objaśnień ani kontekstu instytucjonalnego – funkcjonuje poprzez codzienne współistnienie z mieszkańcami, stając się jednym z najbardziej rozpoznawalnych znaków miasta.

Zdjęcia obiektu