Autor/ka
dokumentacji
Agata Kołacz
Opis
Cykl ceramicznych tabliczek z nazwami ulic to rozproszona seria niewielkich interwencji artystycznych realizowanych w przestrzeni publicznej Warszawy od października 2024 roku. Autorem projektu jest artysta działający anonimowo pod pseudonimem Słońce w lipcu. Tabliczki wykonywane są z gliny i modeliny w formie ceramicznych płaskorzeźb, a następnie montowane w pobliżu oficjalnych oznaczeń ulic — na zdegradowanych elewacjach, murkach, ogrodzeniach, garażach i innych zaniedbanych fragmentach miejskiej infrastruktury. Do końca 2025 roku w przestrzeni miasta pojawiło się ponad dwadzieścia pięć tabliczek, odnoszących się bezpośrednio do konkretnych nazw ulic, m.in.: Garwolińskiej, Sokołowskiej, Penelopy, Szklanych Domów, Zajęczej, Rybnej czy Fabrycznej. Prace nie ilustrują nazw w sposób dosłowny, lecz operują skojarzeniem, absurdem i humorem — pojawiają się m.in. serek Garwoliński, kiełbasa Sokołowska czy rzeźba Penelopy. Estetyka obiektów nawiązuje do low-brow, wizualności wczesnego internetu i kultury memów. Projekt funkcjonuje jako nieoficjalne, artystyczne oznakowanie miasta, tworząc alternatywną, nieformalną toponimię opartą na lokalności. Jego istotnym elementem jest efemeryczność: część tabliczek została zerwana, nadłamana, zamalowana lub zdemontowana w trakcie remontów. Zniszczenie i znikanie obiektów nie są traktowane jako porażka projektu, lecz jako naturalna konsekwencja jego obecności w przestrzeni publicznej. Odbiór cyklu jest zróżnicowany, jednak wokół działań artysty wytworzyła się aktywna społeczność odbiorców, którzy śledzą realizacje, dokumentują je i sugerują nowe lokalizacje.
Autorska refleksja
Cykl ceramicznych tabliczek funkcjonuje jako komentarz do miejsc trzecich — marginalnych, zapomnianych i zdegradowanych fragmentów miasta. Artysta przeciwstawia jaskrawą, humorystyczną formę surowemu chaosowi tła, na którym umieszcza swoje prace. W ten sposób miasto zaczyna działać jak nieformalna galeria, w której sztuka ujawnia się w trybie przypadkowego odkrycia, a nie zaplanowanego oglądu. Projekt operuje logiką post-internetową: wykorzystuje estetykę mema, skrótu myślowego i mikro-narracji, tworząc konkurencyjną semiotykę miasta — sieć alternatywnych symboli i znaczeń. Uszkodzenia i ułamania tabliczek prowokują pytania o własność sztuki ulicznej: czy nadal należy ona do artysty, czy już do społeczności. Przypadek tabliczki na ulicy Rybnej, zamalowanej podczas remontu, a następnie przykrytej graffiti, ujawnia proces powstawania miejskiego palimpsestu, w którym kolejne ingerencje nadpisują się wzajemnie. Cykl pokazuje, że sztuka uliczna nie jest wartościowa ze względu na trwałość czy klasyczne kryteria estetyczne, lecz dlatego, że odpowiada na fundamentalną potrzebę tworzenia i współdzielenia znaczeń. Tabliczki tworzą sieć powiązań pomiędzy niemiejscami, zmieniając sposób ich postrzegania i wprowadzając do nich element lokalnej mitologii.
Statement
Cykl ceramicznych tabliczek z nazwami ulic autorstwa artysty działającego pod pseudonimem Słońce w lipcu to rozproszona interwencja w przestrzeni publicznej Warszawy, realizowana od 2024 roku. Projekt tworzy alternatywną, nieformalną toponimię miasta, łącząc humor, lokalne skojarzenia i estetykę post-internetową. Efemeryczność prac oraz ich podatność na zniszczenie stanowią integralną część działania, ujawniając proces ciągłego nadpisywania znaczeń w miejskim krajobrazie.
