Autor/ka
dokumentacji
Barbara Krupa-Kapiśniak
Opis
Bolesławiecka Brama Przyjaźni to ceramiczna instalacja zrealizowana w 2025 roku przez Ceramikę Artystyczną Kaola Studio we współpracy z przyjaciółmi, lokalnymi rzemieślnikami oraz sympatykami pracowni. Obiekt powstał przy ul. Prusa w Bolesławcu, w przestrzeni silnie związanej z tradycją garncarską miasta i jego historycznym zapleczem rzemieślniczym. Realizacja została wykonana za zgodą właściciela budynku oraz przy współudziale miasta. Brama składa się z ręcznie wykonanych kafli ceramicznych, powstałych w technice charakterystycznej dla bolesławieckiej ceramiki użytkowej. Dominują w niej tradycyjne motywy regionu: kobaltowa kolorystyka, stemple, powtarzalne ornamenty oraz wzory odwołujące się do lokalnej historii i tożsamości. Część elementów została wykonana przez osoby niezwiązane zawodowo z ceramiką, co nadaje realizacji wyraźny wymiar wspólnotowy i partycypacyjny. Proces powstawania instalacji obejmował etap projektowania, ręczne formowanie kafli, ich wypał, szkliwienie oraz montaż na elewacji budynku. Prace wykończeniowe zakończono latem 2025 roku. Brama została przygotowana do odsłonięcia w czasie Święta Ceramiki — najważniejszego wydarzenia promującego Bolesławiec jako miasto ceramiki. Instalacja została pomyślana jako pierwszy etap szerszego projektu estetycznego, zakładającego stopniowe dekorowanie elewacji przy ul. Prusa ceramicznymi elementami — zarówno tradycyjnymi, jak i współczesnymi interpretacjami lokalnych wzorów. Ulica Prusa, historycznie związana z ruchem handlowym i tranzytem, funkcjonuje tu jako przestrzeń przejścia, w której sztuka inicjuje proces nadawania nowej tożsamości miejscu codziennego ruchu. Refleksja autorska: Bolesławiecka Brama Przyjaźni działa w przestrzeni, która na co dzień pełni funkcję użytkową i tranzytową. Nie jest pomnikiem ani obiektem kontemplacji w tradycyjnym sensie — spotyka się ją w ruchu, mimochodem, w trakcie codziennych przejść. Jej obecność wprowadza do tej przestrzeni element rozpoznawalności i lokalnego zakorzenienia. Wspólnotowy sposób realizacji oraz wykorzystanie tradycyjnych technik ceramicznych sprawiają, że obiekt funkcjonuje jako materialny zapis relacji i współpracy, a nie indywidualnego gestu artystycznego. Brama nie dominuje przestrzeni, lecz stopniowo ją oswaja, przekształcając fragment niemiejsca w punkt identyfikacji i lokalnej pamięci. Mini statement: Bolesławiecka Brama Przyjaźni to przykład działania, które nie narzuca narracji ani monumentalnej symboliki. Wykonana z ceramicznych kafli, zakorzeniona w lokalnym rzemiośle i współtworzona przez różne osoby, funkcjonuje jako cichy znak obecności tradycji w przestrzeni codziennego ruchu. Umieszczona przy ulicy o tranzytowym charakterze, stopniowo zmienia sposób odbioru miejsca, wprowadzając do niego element wspólnotowości, ciągłości i lokalnej tożsamości.
Autorska refleksja
Bolesławiecka Brama Przyjaźni działa w przestrzeni, która na co dzień pełni funkcję użytkową i tranzytową. Nie jest pomnikiem ani obiektem kontemplacji w tradycyjnym sensie — spotyka się ją w ruchu, mimochodem, w trakcie codziennych przejść. Jej obecność wprowadza do tej przestrzeni element rozpoznawalności i lokalnego zakorzenienia. Wspólnotowy sposób realizacji oraz wykorzystanie tradycyjnych technik ceramicznych sprawiają, że obiekt funkcjonuje jako materialny zapis relacji i współpracy, a nie indywidualnego gestu artystycznego. Brama nie dominuje przestrzeni, lecz stopniowo ją oswaja, przekształcając fragment niemiejsca w punkt identyfikacji i lokalnej pamięci.
Statement
Bolesławiecka Brama Przyjaźni to przykład działania, które nie narzuca narracji ani monumentalnej symboliki. Wykonana z ceramicznych kafli, zakorzeniona w lokalnym rzemiośle i współtworzona przez różne osoby, funkcjonuje jako cichy znak obecności tradycji w przestrzeni codziennego ruchu. Umieszczona przy ulicy o tranzytowym charakterze, stopniowo zmienia sposób odbioru miejsca, wprowadzając do niego element wspólnotowości, ciągłości i lokalnej tożsamości.
