Autor/ka
dokumentacji
Anna Bacik
Opis
Basior i Wadera to dwie metalowe rzeźby wilków autorstwa Marioli Wawrzusiak-Borcz, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Prace wykonane zostały w charakterystycznej dla artystki technice spawania elementów stalowych pochodzących z recyklingu. Materiały – takie jak śruby, łożyska czy fragmenty maszyn – artystka zbiera podczas codziennych spacerów, wykorzystując je jako tworzywo rzeźbiarskie. W swojej twórczości często podejmuje temat relacji człowieka z przyrodą, tworząc przedstawienia dzikich zwierząt oraz formy o silnym, ekspresyjnym charakterze. Inicjatorem ustawienia rzeźb w Międzygórzu był właściciel sąsiadujących willi Klara, Pepita i Titina, który wcześniej zetknął się z pracami artystki w innych przestrzeniach publicznych. Jedna z rzeźb – Wadera – była wcześniej prezentowana w galerii w Brugii, a następnie czasowo ustawiona przed siedzibą firmy we Wrocławiu. Dopiero po powstaniu drugiej rzeźby, Basiora, obie mogły trafić do docelowej lokalizacji w Międzygórzu. Miejsce to posiada silne odniesienia historyczne i krajobrazowe. Dawna niemiecka nazwa miejscowości, Wölfelsgrund, oznacza „wilczą ziemię” i odnosi się do obecności wilków na tych terenach przed ich zasiedleniem. Rzeźby ustawione są na zboczu poniżej willi, w sąsiedztwie potoku Wilczki i leśnego wzniesienia. W tym kontekście metalowe formy sprawiają wrażenie symbolicznego powrotu dzikich zwierząt do dawnej przestrzeni. Obiekty wzbudzają zainteresowanie turystów i mieszkańców, stając się punktem orientacyjnym oraz elementem lokalnej tożsamości miejsca.
Autorska refleksja
Kiedy szukałam tematu do projektu, wilki od razu przyciągnęły moją uwagę swoją prostotą i oczywistością. Są umieszczone dokładnie na granicy tego, co oswojone, i tego, co dzikie. Międzygórze, górska miejscowość u podnóża Śnieżnika, łączy w sobie elegancję dawnych alpejskich willi z poczuciem przemijania i spowolnienia. Rzeźby wilków wpisują się w ten krajobraz w sposób naturalny, nie narzucając się, a jednocześnie silnie oddziałując na wyobraźnię. Z okien willi Pepita, szczególnie o zmierzchu, rzeźby przypominają realne zwierzęta – widoczne są jedynie ich sylwetki i napięte postawy. Z bliska ujawniają się ostre krawędzie metalu, zjeżone grzbiety i otwarte pyski. Ta dwoistość odbioru – między bliskością a dystansem – sprawia, że prace oddziałują zarówno na dzieci, jak i dorosłych. Rzeźby pozwalają oswoić lęk przed nieznanym, jednocześnie przypominając o istnieniu świata, który wymyka się pełnej kontroli. W przestrzeni podporządkowanej bezpieczeństwu i porządkowi wprowadzają element napięcia, który pobudza wyobraźnię i skłania do refleksji nad relacją człowieka z naturą.
Statement
Basior i Wadera to metalowe rzeźby wilków autorstwa Marioli Wawrzusiak-Borcz, ustawione w Międzygórzu na granicy zabudowy i lasu. Odwołując się do historii miejsca i jego „wilczej” tożsamości, przypominają o napięciu między tym, co oswojone, a tym, co pierwotne.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
